Najčešća pitanja
  • Prikupljanje

    Šta treba da znate, šta da uradite. Korak po korak do prikupljanja

    Više...
  • Naša ponuda

    Dragi budući roditelji! Trenutno se nalazite u neopsivo lepom periodu i pred Vama su važne odluke vezane za budućnost vašeg deteta. Porođaj je šansa koja se nikad neće ponoviti da Vi raspolažete matičnim ćelijama Vašeg deteta. Mogućnost se prikupe I čuvaju matične ćelije, daje Vam priliku da raspolažete u potpunosti kompatibilnim uzorkom za potencijalne upotrebe. Continue Reading

    Više...
  • Barnijeva priča

    Barni je pre tri i po godine prerano rođen, a kasnije napadnut od strane neizlečive bolesti. Međutim , matične ćelije njegovog malog brata mogle su da ga izleče.

    Više...
  • Novosti

    Kriovum novosti i dešavanja

    Više...
  • Najčešća pitanja

    Treba Vam više informacija? Budite slobodni da nas kontaktirate!

    Više...

Najčešća pitanja

 

  • Šta se događa ako se dete rodi tokom vikenda ili praznika?

Naravno, u našem institutu postoje ljudi na dužnosti čak i za ove dane, a time se predaja, primanje, obrada i zamrzavanje uzoraka obavlja na potpuno isti način kao i radnim danom.

  • Mogu li se uzorci pomešati?

Višestruki sistem označavanja sprečava da se uzorci pomešaju. Svaki uzorak se nalazi u posebnoj ‘ladici’, tako da je nemoguće pomešati uzorke.

  • Šta se događa s plaćenim iznosom novca ako uzimanje uzoraka ne uspe?

U slučaju da uzimanje uzoraka ne uspe na način da uzorak ne može biti zamrznut, klijent plaća samo prvu uplatu. Ako zbog bilo kojeg razloga nije došlo čak ni do uzimanja pupčane vrpce ili krvi iz pupčanika te je oprema za prikupljanje ostala netaknuta i sterilna, vraćamo prvu uplatu.

  • Kada i kako klijenti dobijaju informacije o prikupljenim uzorcima?

Nakon prijema uzoraka, biolozi obavljaju kvantitativne i kvalitativne testove. Kod krvi iz pupčanika, mere se količina i temperatura te se proverava prisutnost ugrušaka. Kod tkiva pupčanika, mere se dimenzije tkiva i ocenjuje se njegovo stanje. Ako smatraju da je sve u redu, klijenti će dobiti prelimnarni certifikat. Procijenjeni vremenski period: 1 nedelja.

Sastavlja se nalaz (‘Rezultati obrade UCB uzorka’) u pogledu kvaliteta (broj i održivost matičnih ćelija, rezultati viroloških i bakterioloških testova) i obrade prikupljenog uzorka krvi iz pupčanika.

Što se tiče kvaliteta tkiva pupčane vrpce, sastavlja se ‘UC tissue processing, testing and freezing protocol’. Ako biolozi Instituta smatraju da je sve u redu, šalje se poštom klijentu, zajedno s popratnim pismom i nalazima o uzorku krvi. Procenjeni vremenski period: 2-3 meseca.

Ako se nađu anomalije koje se odnose na patogenosti za koje je rađen screening tražimo stručno mišljenje  specijaliste koji nije zaposleni instituta. O rezultatima specijaliste razgova se s roditeljima te se donosi zajednička odluka u vezi daljeg čuvanja ili uništenja uzorka.

  • Je li istina da se cela količina krvi koja je prikupljena obrađuje?

Naravno. Ako je UCB uzorak velik, čuva se u dvije vrećice – klijent za to ne treba dodatno platiti.

  • Šta se događa s duboko smrznutim uzorcima u slučaju nestanka struje?

Za razliku od kućnih zamrzivača, struja igra minutnu ulogu u sistemu dubokog zamrzavanja i skladištenja. Nema potrebe za kontinuiranom napajanjem električnom energijom, jer su uzorci pohranjeni u pare tečnog azota. Ipak, ceo sistem je spojen na neprekidni izvor napajanja.

  • Zamrzavaju se samo matične ćelije ili cela količina krvi?

KRIO Institute Ltd. koristeći postupak akreditiran od strane AABB izoluje sadržaj belih krvnih ćelija u UCB koje su bogate matičnim ćelijama i zamrzava samo tu paletu ćelija. Upotreba manualne tehnologije Instituta omogućuje višu stopu izolacije ćelija od automatizovanihh ili poluautomatizovanih procedura izolacije.

  • Neke banke matičnih ćelija tvrde da se skladišti 99,9% od prikupljenih matičnih ćelija. Kako je to moguće?

To je moguće jer se u takvim slučajevima cela količina krvi zamrzava bez izolovanja matičnih ćelija. U takvim uzorcima, broj matičnih ćelija veći je u početku, međutim, nakon odmrzavanja, stopa preživljavanja ćelija je znatno niža, jer crvena krvna zrnca tolerišu stres uzrokovan zamrzavanjem i odmrzavanjem u manjoj meri te se raspadaju tokom odmrzavanja.

Matične ćelije i crvene krvne ćelije treba zamrznuti drugačije. Ako su dvije vrste ćelija zamrznute zajedno, raspadanje crvenih krvnih ćelija generira materije koje oštećuju bele krvne i matične ćelije podjednako te je, posledično, stopa preživljavanja ćelija niža. Sve vodeće banke matičnih ćelija u svijetu izoluju matične ćelije. Zamrzavanje cele količine krvi je manje napredna tehnologija iz 1990-ih.

  • Zašto bi prikupljenu krv iz pupčanika trebalo obraditi pre skladištenja umjesto smrzavanja cele količine prikupljene krvi?

Osnovno pravilo banaka matičnih ćelija u SAD-u, Europi i Japanu je da se prikupljena krv iz pupčanika obradi pre skladištenja kako bi  se uklonila suvišna krvna plazma i crvene krvne ćelije. Kada je krv obrađena pre skladištenja, nije potrebna značajnija manipulacija nakon odmrzavanja tako da, u većini slučajeva, uzorak može biti odmah transplantiran. Kod uzoraka koji se nakon odmrzavanja moraju čistiti od crvenih krvnih ćelija često dolazi do gubitka matičnih ćelija od 25%, šta više, centrifugiranje može dovesti čak i do gubitka uzorka u potpunosti.

Takav način pohrane koristio se prije 20 godina u malom broju laboratorija. Od takvih, danas samo nekoliko primjenjuje isti postupak koji je značajno jeftiniji od rešenja koje uključuje prethodnu obradu. Sledeći nedostatak je što transfuzija prethodno neobrađene krvi izaziva ozbiljne negativne reakcije kod pacijenata. Iz tih razloga u junu 2010. godine, “Odbor za međunarodni registar transplantacije koštane srži” izdao je upozorenje svim lekarima u vezi s transplantacijom uzoraka koji sadrže celu količinu krvi

  • Je li istina da se, uz krv iz pupčane vrpce, uzimanjem krvi iz placente može udvostručiti prikupljena količina krvi?

Ne. Krv pupčanika dolazi i iz placente. U placenti se prosečno nalazi 200 ml krvi i u najboljem slučaju može se prikupiti 100 – 150 ml. Kada bi se htela uzeti i krv iz placente, bilo bi potrebno da se ista prvo i izbaci. U takvim slučajevima rizik infekcije je puno veći (može narasti do čak 10%) dok se količina prikupljene krvi nikako ne može udvostručiti. Kada se ne bi čekalo izbacivanje placente i ako bi se koristio takozvani zatvoreni (intrauterin) postupak za uzorkovanje samo pupčane vrpce, rizik infekcije zadržao bi se nisko – oko 1%.